کمکهای اولیه برای کیست؟

هر حادثه یا بیماری ناگهانی که تهدیدکننده عضو یا جان بیمار بوده یک موقعیت اضطراری محسوب میشود و نیازمند انجام اقدامات تشخیصی و درمانی فوری است. کمکهای اولیه باهدف تخفیف آسیبها، پیشگیری از وخیمتر شدن حال بیمار یا جلوگیری از به خطر افتادن جان وی در چنین شرایط و موقعیتهای تهدیدکننده
صورت میگیرد تا در ادامه، اقدامات تخصصی پزشکی در مراکز درمانی مجهز انجام شود . به عنوان مثال، درد مزمن زانو یک حادثه فوری نیست و نیازمند کمکهای اولیه خاصی نیز نمی باشد. هرچند، چنین بیماری نیاز به اقدامات تشخیصی و درمانی لازم جهت مشکل فوق دارد؛ چون انجام این اقدامات فوری نیست و می تواند به صورت سرپایی و در فرصت مناسب در مراکز درمانی توسط متخصصین امر صورت گیرد. ولی بروز درد و بیحرکتی و تغییر شکل ظاهری در زانوی فردی که یک ساعت قبل، از چندین پله سقوط کرده است یک موقعیت اورژانس محسوب شده و نیازمند اقدامات اولیه بیحرکت سازی و در ادامه انتقال به یک مرکز درمانی جهت انجام امور تشخیصی و درمانی مربوط به شکستگی اندام است. مثالهایی از این موقعیتهای پزشکی که نیازمند اقدام فوری اند عبارت اند از: زخمهای وسیع خونریزی دهنده، خونریزی از بینی، سوختگیها، گزیدگیها، نزول سطح هوشیاری ناگهانی یا غش، تصادف با اتومبیل، سقوط از ارتفاع، انواع مسمومیتها، غرق شدگی، برق گرفتگی، تشنج، درد حاد قفسه سینه یا شکم، تنگی نفس، استفراغ شدید و پایدار، درد شدید و ناگهانی در هر
نقطه از بدن، احساس یا تمایل شدید فرد به آسیب زدن به خود یا دیگران، گازگرفتگی حیوانات و انسان، مشکلات حسی و حرکتی ناگهانی، سفتی گردن به همراه تب یا سردرد.